Tot slot

Het Europese Ondernemingsmodel is het antwoord op de paradox dat besturen van beursgenoteerde de afgelopen jaren zowel machtiger als onmachtiger zijn geworden. Regulering heeft de positie van bestuursleden ten opzichte van commissarissen versterkt, niet verzwakt. Ook heeft regelgeving bestuursleden genoodzaakt hun greep op de operaties te verstevigen. Daarmee is de kans op divergentie van belangen van managers en andere bij de onderneming betrokken partijen opgelopen. Tegelijkertijd, en mede door de regelgeving, is de belasting van bestuursleden verder opgelopen. Deze zijn inmiddels bij voortduring fysiek, intellectueel en emotioneel overvraagd met alle gevolgen van dien voor de kwaliteit van besluitvorming. De splitsing van de ondernemings- bestuurs- en operationele beslissingen in het Europese ondernemingsmodel brengt ordening aan, biedt ruimte om gewichtige beslissingen recht te doen, maakt de samenhang tussen beslissingen zichtbaar en verbetert daardoor de kwaliteit van besluitvorming.

De Europese onderneming opereert in een sociaal economische context. Modern kapitalisme sluit af met een analyse van de concurrentievoordelen van continentaal Europa die sterk afwijken van de doelen die in het kader van het zogenaamde Lissabon proces worden nagestreefd. De Europese onderneming is bij uitstek in staat van deze voordelen gebruik te maken.